บล็อคต๊ะคุง : เที่ยวไทย-ไปญี่ปุ่น

เรียนท่านผู้อ่านบล็อคก่อนนะครับ ผมลงใต้รอบนี้มาทำงาน โดยเป็นที่ปรึกษาให้กับโรงงานอุตสาหกรรมในภาคใต้ ในงบของกระทรวงอุตสาหกรรม เพียงแต่ว่าในวันเสาร์อาทิตย์ และช่วงระหว่างงาน คือเสร็จโรงหนึ่งและกำลังรอเข้าอีกโรงหนึ่งนั้นจะมีเวลาว่าง ผมเลยถือโอกาสเที่ยวไม่ยั้ง

ไปครั้งนี้ไปทั้งสิ้น 6 จังหวัด และผ่านแวปๆ อีก1 จังหวัดครับ จะค่อยๆ ทยอยอัพขึ้นบล็อคครับ

นี่คือจังหวัดที่วางแผนจะไปนะครับ ข้างๆ คือเงินทุนที่ใช้ทำอะไรนอกลู่นอกทาง และกระดาษวางแผนหนีงานเหรียญที่วางไว้คือจังหวัดที่คาดว่าจะไป แต่จริงๆ ไปไม่ครบหรอก แพลนไว้ 8 ไปจริงๆ 6 เอง

วันที่ 12 มกราคม นั่งเครื่องบินโดยสารในประเทศของนกแอร์ ออกจากสุวรรณภูมิ สนามบินเจ้าปัญหา ลงหาดใหญ่ กับเพื่อนร่วมงานอีกสองคน เครื่องบินไม่ถึงชั่วโมง เรียกว่ายังไม่ทันอ่านนิตยสารที่แจกให้จบ ก็ถึงเสียแล้ว

สนามบินหาดใหญ่ไม่ใหญ่เท่าไรนัก เดินพรวดเดียวก็บรรลุถึงประตูทางออก

ที่ทางออก พบว่ามีชาวหาดใหญ่มารอรับอยู่ 1 คน แล้ว ชื่อว่า น้องหญิง(นามสมมุติ) น้องหญิงผู้นี้เทคแคร์เราสารพัดอย่างครับ พาไปกินพาไปเที่ยวพาไปซื้อของ พาไปนู่นไปนี่ ขอบคุณมากน้า เราจะไม่ลืมเธอเลย

น้องหญิงพาเราไปกินข้าวที่ร้านใกล้ๆ สนามบิน มื้อแรกของทริปนี้คือขนมจีนครับ หนมจีนทางใต้นี้ผักเยอะมากมาย หลายอย่าง และแกงมีรสชาติแปลกใหม่ๆ ขออภัยที่ช่วงนี้ไม่มีภาพ ยังมัวแต่คุยงานกันอยู่ เลยทำตัวเป็นนักท่องเที่ยวไม่ได้

อิ่มหนำสำราญแล้ว ก็เข้าที่พัก โรงแรมซากุระ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

จากที่เคยได้ยินมา ทราบมาว่า หาดใหญ่คือศูนย์กลางของแถบนี้ ก็คาดหมายว่าจะมีคนเยอะ รถติด แต่พอมาถึงปรากฏว่าเป็นเมืองที่เงียบมากๆ หรือต้องเรียกว่าร้างผู้คน

หาดใหญ่เป็นเมืองที่เป็นชุมนุมชน ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ความสำคัญอยู่ที่เป็นเมืองผ่านเข้าออกมาเลเชีย เป็นศูนย์กลางธุรกิจหลายๆอย่างในเขตภาคใต้ มีนักท่องเที่ยวและนักธุรกิจจำนวนมากมาย มีโรงแรมจำนวนมาก ร้านอาหารเต็มเมือง รวมทั้งธุรกิจด้านบันเทิงที่ผุดขึ้นมารองรับการท่องเที่ยวก็มากมาย หาดใหญ่มีห้างสรรพสินค้า ทั้งคาร์ฟู เซ็นทรัล และห้างท้องถิ่นสามสี่ห้าง สะท้อนถึงความคึกคักของธุรกิจ

ห้างท้องถิ่น สเน่หาพลาซ่า ชื่อน่ารักเหลือเกิน

แต่ว่า เมื่อผมไปถึง พบว่าหาดใหญ่เงียบมาก มีคนน้อยมากเมื่อเทียบกับจำนวนร้านรวงที่เปิดไฟสว่างจ้า โรงแรมมีห้องว่างมากมาย ถึงแม้จะเป็นช่วงหลังเทศกาลท่องเที่ยวก็ตาม (ผมไปถึงวันที่ 12 มกราคม) แต่ก็นับว่าคนน้อย สาเหตุเป็นเพราะว่าเหตุระเบิดที่เกิดขึ้นกลางเมืองหาดใหญ่นั่นเอง หรือต้องเรียก ความตื่นตระหนก

สถาณบันเทิงที่เปิดกลางคืนพลอยเงียบเหงาไปด้วย ข้างโรงแรมที่ผมพักมีสถานบริการในรูปแบบคาราโอเกะอยู่แห่งหนึ่ง ตอน 2 ทุ่มจะมีสาวๆ มานั่งรอให้บริการ เยอะมากครับ 20 กว่าคนได้ แต่งตัวสวยๆ ทั้งนั้น พอ 4 ทุ่ม ผมชะโงกดูปรากฏว่าสาวๆ ยังอยู่ครบถ้วน พอเที่ยงคืนก็ยังครบทุกคน บางคนเริ่มสั่งก๋วยเตี๋ยวกินแล้วด้วยเอ้า

รายการที่หาดใหญ่นี่จะเป็นการลุยกินไม่ยั้งเลยนะครับ ตามมาให้ดีๆ เตรียมทิชชูไว้ซับน้ำลายด้วยเดี๋ยวจะเปื้อนคียบอร์ด

คอหนัง แต้เตี้ยม

เริ่มกันที่มื้อเย็น น้องหญิงพาเราไปกินร้าน "แต้เตี้ยม"

แต๋เตี๊ยม เป็นภาษา.. เอ่อ.. ภาษา .. ภาษาอะไรก็ช่างเถอะ แปลว่า ขนมจีบซาลาเปา หรือ ติ่มซำ หรือ หยำฉา นั่นเอง

ร้าน คอหนัง แต๋เตี๊ยมนี้ เป็นร้านเก่าแก่ต้นตำรับ ให้บริการมาหลายสิบปี จุดที่ต่างจากร้านใน กทม คือ มีน้ำจิ้มหลายอย่าง และให้ผักไม่อั้น

รสชาติและราคาเยี่ยมครับ ความสดและคุณภาพขนมจีบดีกว่าหลายๆ ร้านใน กทม มีเมนูแปลกๆที่ไม่เคยเจอมากมาย และราคาเข่งละ 10 บาทเอง ปิดท้ายด้วยบะกุตเต๋ กินกันจนเกือบจะจุกตายก็ร้อยเดียว

ข้าวต้ม เซาะฮิ้ง

ลำดับต่อไปครับ นี่คือวันรุ่งขึ้น ที่เริ่มทำงานแล้วเช้าตื่นไปโรงงาน กลับจากโรงงานก็ค่ำแล้ว หิวกันมากด้วยเหนื่อยด้วย เหนื่อยและหิวอย่างนี้ ไม่มีอะไรดีไปกว่า "ข้าวต้ม" อีกแล้ว นี่คือร้าน เซาะฮึ้ง มีอยู่สามสาขาทั้งหาดใหญ่

ในภาพ คือ ไส้อ่อนพะโล้ กระเพาะหมูเกี๋ยมฉ่าน เต้าหู้ทรงเครื่อง กุ้งกระเทียมพริกไทย และ หอยตลับน้ำพริกเผา

ผักน้ำผัดน้ำมันหอย และไข่เยี่ยวม้ากระเพรากรอบ ผักน้ำเป็นผักที่ขึ้นในน้ำใสในแหล่งน้ำของทางใต้ รสชาติจืดๆอมหวาน กรุบกรอบดีมาก

ร้านนี้มีจุดเด่นที่คิดเป็นสตางค์ กินที 3 หมื่น 4 หมื่น รู้สึกดียังไงก็ไม่รู้ กิน 5 คน ยังไม่ถึง 5 หมื่นเลย

อาหารที่ชื่อดังในแถบนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นร้านอาหารจีนละครับ มีโซนที่ดูคล้ายเยาวราชมากๆอยู่ด้วย แต่คนเดินบางตา

น้องหญิงพาเราไปดูจุดระเบิดทั้งสามจุด ผมดูก็เข้าใจว่าทำไมคนถึงตกใจกันมาก ก็เล่นวางซะหน้าห้างเลย เอาว่าเหมือนวางกลางสยามสแควร์หรือหน้ามาบุญครองเลยละ

กันเอง

รายการต่อไป คือร้าน "กันเอง" น้องหญิงผู้น่ารักพาไปกินอีกตามเคยครับ ช่วงนี้จะมีแต่อาหารเย็น เพราะเช้ารีบตื่นไปเข้าโรงงาน กลางวันกินกับคนงาน เย็นนี่แหละถึงจะมีโอกาสหาของกินตามใจปาก

ร้านนี้ตั้งเจ้าแม่กวนอิมหน้าร้านเลยครับ ร้านไม่ใหญ่อาหารอร่อยมาก เป็นอาหารจีนอีกเช่นเคย

เมนูวันนี้ สะตอผัดกุ้ง ยำหอยแครง ปูผัดผงกะหรี่ ไข่เจียว โต้เหมี่ยวผัด ต้มยำกุ้ง

จานนี้คือผัก โต้เหมี่ยว นะครับ

ต้มยำกุ้ง ร้านนี้ใส่ถ้วยเหล็ก ดูดีไปอีกแบบ พอตักแบ่งแล้วถ้วยจะอุ่น พอยกมาซดให้ความรู้สึกว่ากินร้อนๆ

บะหมี่งาดำ

เอาละ เปลี่ยนบรรยากาศจากมื้อเย็นมาเป็นมื้อเที่ยงบ้าง

วันนี้กลับจากโรงงานเร็ว ได้มีโอกาสแวะกินร้าน "บะหมี่งาดำ" ใกล้กับโรงแรมที่พัก

ร้านนี้ขายหลายอย่าง ไม่มีลูกจ้างด้วย ตัวคุณพี่เจ้าของร้านทำอยู่คนเดียว น้ำ-น้ำแข็งตักกินกันเอง

เส้นสีดำนุ่มๆลื่นคอ มีกลิ่นหอมแปลกๆ น้ำซุปก็มีรสที่ไม่คุ้นเคย นับว่าแปลกไปอีกแบบหนึ่ง

คะน้าหมูกรอบ

เอาละครับ มาอีกมื้อหนึ่ง มื้อเย็นอีกเช่นกัน คราวนี้คนรู้จักของเพื่อนที่เปิดอพาร์ทเมนท์ให้เช่าที่หาดใหญ่ เป็นคนพาไปกินครับ

เป็นร้านเล็กๆ ไม่มีชื่อร้าน อยู่ในซอยตรงข้ามถนนหน้าโรงแรม เรียกว่าไปไม่ไกล แต่ว่าไปไม่ถูก ถ้าไม่มีคนพื้นที่พาไป

อาหารเป็นอาหารจีนอีก แต่รสชาติค่อนข้างจัดจ้าน เมนูเด็ดคือคะน้าหมูกรอบ เดี๋ยวๆ อย่าคิดว่าเหมือนตามร้านทั่วไปนะครับ หมูเป็นหมู กรอบเป็นกรอบ ชิ้นโตๆ หั่นพอดีคำ ใส่มาเต็มที่ คะน้าคัดสดๆ กรอบๆ ผัดไฟกำลังดีไม่เหม็นน้ำมัน กินแล้วไม่กล้าสั่งคะน้าหมูกรอบตามร้านตามสั่งที่อื่นกินอีกเลย เสียอารมณ์

อาหารอื่นๆ ได้แก่

ขาหมู ชิ้นโต นุ่ม ไม่เลี่ยน

ปลากระพงทอดกรอบราดเครื่อง กรอบกินได้หัวถึงหาง

เต้าหู้ทรงเครื่องเนื้อปู ปูเป็นปู

ต้มยำกุ้งร้านนี้ใส่ชามมาเลย ชอบจริงๆครับ ผมเป็นคนที่ต่อต้านการเอาต้มยำใส่หม้อไฟ มันมีผลเสียหลายเรื่อง คือมันจะร้อนมากขนาดตักกินไม่ได้ ก็ต้องตักใส่ถ้วยแบ่งสักพักก็จะกินหมดมั่งไม่หมดมั่งเหลือคาถ้วย ส่วนในหม้อก็สักพักจะแห้งขอด กินไม่ได้เหลือแต่กาก กุ้งที่เหลือก็จะสุกเกินกินไม่มีรสที่สำคัญเกะกะชะมัดเลย ทั้งหม้อทั้งถ้วยแบ่ง สถาบันจอห์น โรเบิรต์ เพาวเวอร์แสลม วิจัยว่าน้ำและเนื้อต้มยำจะสูญเสียถึง 34.56 % จากการใส่ถ้วยแบ่งนี้ ที่สำคัญ มันเป็นต้นทุนของทั้งร้านและคนกินโว้ย ! ใส่ชามมาเหอะ

บะกุตเต๋

ปิดท้ายกันกับการตะลุยกินในหาดใหญ่ ด้วย ขาหมู-บะกุตเต๋ครับ แกล้มด้วยน้ำมะพร้าว กินตอนเช้ามีเรียวแรงดีนัก แต่กินบ่อยๆ ท่าจะไม่ไหว (จบทริปนี้ น้ำหนักผมขึ้นไปสามโลครึ่ง)

บะกุตเต๋ร้านนี้คนละสไตล์กับคอหนัง เป็นยาจีนเข้มๆ และเอาส่วนที่ไม่มันมาตุ๋น กินกับขาหมูมันๆ ดับเลี่ยนได้ดีนัก อันนี้เป็นของร้านหน้าโรงแรม ชื่อร้าน อพลอลโลโอชา (เท่ชะมัด)

ยังครับ การจองเวรจองกรรมกับกระเพาะอาหารยังไม่หมด ติดตามได้ใน